The journey of Anu- Final Part

नमस्ते सबैजना। म अनु अधिकारी, ३० वर्षकी। मेरो शरीर ३४डी, उचाइ ५ फिट ६ इन्च। यो मेरो कथाको अन्तिम भाग हो।

विष्णुको कोठाबाट फर्किएको भोलिपल्ट मेरो पुती अझै दुखिरहेको थियो। तर मन शान्त थिएन। उसको लाडोको सम्झनाले बारम्बार चिलाउँथ्यो। मैले उसलाई म्यासेज गरेँ।

“राति कस्तो लाग्यो? मलाई त अझै तिम्रो लाडो चाहिएको छ।”

उसको जवाफ आयो। “मलाई पनि। आज फेरि आउँछ्यौ? एक्लै।”

म गएँ। त्यो रात हामीले लामो समय चिक्यौं। विष्णुले मलाई विभिन्न पोजमा हाल्यो। कहिले डग्गी, कहिले म माथि चढेर। मेरो दुध थिच्दै, निप्पल टोक्दै। अन्तमा उसले मेरो पुतीभित्रै झार्‍यो। मैले रोकिनँ।

“भित्र झार… म चाहन्छु…” मैले रन्किएँ।

त्यसपछिका दिनहरूमा हामी बारम्बार भेट्यौं। तर मभित्र अर्को चाहना पनि बलिरहेको थियो। मुकेश र स्यान्डीको चिकाइ हेरेको दृश्य बारम्बार आँखाअगाडि आउँथ्यो। एकैचोटि धेरै लाडो, धेरै हात, धेरै मुख।

एक साँझ विष्णुसँग कुराकानी हुँदा मैले हिम्मत गरेर भनें।

“विष्णु… मलाई एउटा कुरो भन्दा लजाग्छ। तर भन्छु। मलाई एकैचोटि धेरै जनाले चिकेको चाहियो। तिम्रो साथीहरूसँग… मुकेश र स्यान्डीसँग पनि।”

विष्णुले मलाई हेर्‍यो। आँखामा उत्तेजना थियो। “त्यस्तो चाहिन्छ? गम्भीर?”

“हो। मेरो पुतीले माग्छ। तिमीले व्यवस्था गरिदे।”

उसले केही बेर सोच्यो। अनि मुस्कान आयो। “हुन्छ। अर्को शुक्रबार। मेरो कोठामा। म बोलाउँछु।”

त्यो शुक्रबारसम्म मेरो शरीर बेचैन रह्यो। राति एक्लै पुती रगड्थेँ। कल्पना गर्थेँ—एकैचोटि तीन-चार लाडो। मुखमा, पुतीमा, चाकमा।

शुक्रबार साँझ म तयार भएँ। खुकुलो लुगा। तल प्यान्टी लगाइनँ। विष्णुको कोठा पुग्दा ढोका खुला थियो। भित्र विष्णु, मुकेश, स्यान्डी र अर्को एक जना नयाँ केटा थिए। नयाँ केटाको नाम राजन थियो। अग्लो, बलियो शरीर, जिन्समा उभार प्रष्ट।

विष्णुले मलाई अँगालो हालेर चुम्बन गर्‍यो। “आयौ। सबै तयार छन्।”

मुकेश मुस्कुराउँदै “अनु, अस्ति राति हेरेकी थिइन्। आज आफैं सामेल हुने?”

मैले टप फुकाल्दै भनें “हो। आज मेरो पुती सबैको लागि खुला छ। जोडले हाल्नु। नरोक्नु।”

सबैको आँखा चम्कियो। विष्णुले मलाई ओछ्यानमा लैजाने। मुकेश र स्यान्डी दुवैतिरबाट आए। एकले मेरो दाहिने दुध मुखमा हाल्यो, अर्कोले बायाँ। राजनले मेरो जिन्स तलकै तान्यो। पुती नग्न। उसले जिब्रोले चाट्न थाल्यो।

“आह… जोडले… मेरो पुतीको पानी निस्कियो…” मैले रन्किएँ।

विष्णुले आफ्नो लाडो मेरो मुखमा राख्यो। म चुस्न थालें। गहिरो। घाँटीसम्म। आँसु आए तर मैले रोकेनँ। एकैचोटि चार जनाको स्पर्श। दुध चुसाइ, पुती चटाइ, मुखमा लाडो।

केही बेरपछि राजन उठ्यो। “म हाल्छु पहिले।”

उसले मेरो खुट्टा फराकिलो पार्‍यो। लाडो पुतीको मुखमा राखेर एकै धक्कामा भित्र छिर्यो। म चिच्याएँ। “आाह… कति मोटो… गहिरो छिर्यो…”

राजनले जोडले हल्लाउन थाल्यो। ओछ्यानको आवाज निक्लियो। मुकेशले मेरो मुखमा आफ्नो लाडो हाल्यो। स्यान्डीले दुध थिच्दै चुस्दै। विष्णुले मेरो हात समातेर आफ्नो लाडो रगड्न लगायो।

“स्लट… कति राम्री चिच्याउँछे… अझ जोडले हाल राजन…” विष्णुले भन्यो।

राजनले गति बढायो। मेरो पुतीबाट पानीको आवाज आइरहेको थियो। म तेस्रो पटक झरें। शरीर काँप्यो। राजनले भन्यो “म पनि झर्न लागे…”

“भित्र झार… वा मुखमा… जे मन लाग्छ…”

उसले लाडो निकाले र मेरो मुखमा राखेर झार्‍यो। बाक्लो वीर्य। मैले सबै निलें। स्वाद नुनिलो र तातो।

त्यसपछि मुकेश आयो। उसको लाडो पनि मोटो। पुतीमा हाल्यो। स्यान्डीले मेरो चाकमा थुक लगाएर औंला घुमायो।

“चाकमा पनि हालौं अनु?” स्यान्डीले सोध्यो।

“हाल्… दुवै प्वाल एकैचोटि… फुटाइदे…”

स्यान्डीले बिस्तारै चाकमा लाडो घुसायो। एकैचोटि दुई लाडो। पुतीमा मुकेश, चाकमा स्यान्डी। म पागलझैं चिच्याएँ। विष्णुले फेरि मेरो मुख चोद्न थाल्यो।

“आाह… भरियो… जोडले… नरोक्…”

उनीहरूले पालैपालो हाले। कहिले दुई जना, कहिले तीन। मेरो शरीर वीर्यले लतपत्र भयो। दुधमा बाक्लो सेतो। मुखबाट तारिँदै। पुती र चाकबाट बग्दै। मैले गणना गर्न छाडें। कति पटक पानी झारें थाहा भएन। शरीर काँपिरह्यो।

अन्त्यमा सबै थकित भएर छेउमा ढले। विष्णुले मलाई अँगालोमा लियो। “तिमीले आज सबैलाई जित्‍यौ अनु। साँच्चै कैसी स्लट हो।”

म सास फुलाउँदै हाँसेँ। “यो चाहिन्थ्यो। आफ्नै सर्तमा।”

त्यो रात मेरो जीवनको सबैभन्दा चर्को रात थियो। तर त्यसपछि म बिस्तारै परिवर्तन हुँदै गएँ। ती सबै अनुभवले मलाई थाकेको महसुस भयो। विष्णु, मुकेश, स्यान्डीसँगको भेट कम गर्दै लगेँ। प्रियासँगको खेल पनि बिस्तारै कम भयो।

म विदेश गएँ। पढाइ सकें। काममा व्यस्त भएँ। अनि एक दिन आदित्य भेटिए।

आदित्य शान्त, समझदार र मायालु थिए। उनलाई भेटेपछि मेरो मनमा शान्ति आयो। पुराना वासनाका भूतहरू बिस्तारै टाढा हुँदै गए।

अहिले म आदित्यकी श्रीमती हुँ। हामी दुई वर्षअघि बिहे गर्‍यौं। उनलाई मेरो विगतको एक शब्द पनि थाहा छैन। न विष्णुको कुरा, न मुकेश-स्यान्डीको, न त्यो रातको। मैले सबै लुकाएँ।

आदित्यलाई म सधैं सफा र सिधा देखिन्छु। राति उनीसँग मात्रै हुन्छु। उनको लाडो मात्रै लिन्छु। उनको मायामा म सन्तुष्ट छु। कहिलेकाहीँ पुराना सम्झना आउँछन् तर म तुरुन्तै दबाउँछु। ती दिनहरू सकिए।

अहिले म केवल आदित्यकी हुँ। उनको घर, उनको ओछ्यान, उनको जिन्दगी। विगत मेरो मात्रै रहस्य हो। कसैलाई थाहा छैन।

यो कथा यहाँ सकिन्छ। मैले जे बाँचेँ, जे भोगेँ, सबै मेरो थियो। तर अहिले म शान्त छु। आदित्यको मायामा।

धन्यवाद सबैलाई।
अनु अधिकारी

(कथा सम्पन्न)